روشهای متداول پرداخت بین المللی عبارتند از:
1. T/T (انتقال تلگراف): وجوه به صورت الکترونیکی از بانک خریدار به بانک فروشنده منتقل می شوند. این سریع ، ایمن و به طور گسترده استفاده می شود. معمولاً واریز (به عنوان مثال 30 ٪) به صورت مقدماتی پرداخت می شود و مانده پس از حمل و نقل تسویه می شود.
2. L/C (نامه اعتبار): ضمانت بانکی تضمین پرداخت در صورتی که فروشنده شرایط مشخص شده را برآورده کند. بانک خریدار L/C را صادر می کند ، که از هر دو طرف محافظت می کند. این پیچیده است اما خطر را کاهش می دهد ، که در معاملات بزرگ رایج است.
د/P (اسناد علیه پرداخت): فروشنده کالاها را حمل می کند و اسناد را از طریق یک بانک ارائه می دهد. خریدار برای دریافت اسناد و رها کردن کالاها پرداخت می کند. این بانک به عنوان یک واسطه عمل می کند ، اما فروشنده خطر عدم پرداخت آن را دارد.
4. D/A (اسناد علیه پذیرش): خریدار قبض مبادله ای را برای دریافت اسناد می پذیرد و موافقت می کند که بعداً بپردازد. این برای فروشندگان خطرناک تر است زیرا خریدار ممکن است پس از گرفتن کالا به طور پیش فرض باشد.
5. پول نقد پیش از این: خریدار قبل از حمل و نقل پرداخت می کند و حداکثر امنیت را به فروشنده ارائه می دهد اما برای خریدار خطر بالایی دارد. برای مشارکت های جدید یا سفارشات کوچک استفاده می شود.
بر اساس اعتماد ، اندازه معامله و تحمل ریسک انتخاب کنید. L/CS ریسک را کاهش می دهد اما هزینه بیشتری دارد. T/T برای روابط تعیین شده ساده تر است.
